placer3 (intransitivo) Producir gusto o satisfacción…

    0

    placer3
    (intransitivo) Producir gusto o satisfacción, gustar, apetecer: como estamos de vacaciones, haremos lo que nos plazca. u Irreg.
    Infinitivo: placer
    Gerundio: placiendo
    Participio: placido
    INDICATIVO
    Presente:
    plazco
    places
    place
    placemos
    placéis
    placen
    Imperfecto:
    placía
    placías
    placía
    placíamos
    placíais
    placían
    Indefinido:
    plací
    placiste
    plació, plugo
    placimos
    placisteis
    placieron, pluguieron
    Futuro:
    placeré
    placerás
    placerá
    placeremos
    placeréis
    placerán
    Condicional:
    placería
    placerías
    placería
    placeríamos
    placeríais
    placerían
    SUBJUNTIVO
    Presente:
    plazca
    plazcas
    plazca, plega, plegue
    plazcamos
    plazcáis
    plazcan
    Imperfecto:
    placiera, -ese
    placieras, -eses
    placiera, -ese
    pluguiera, -ese
    placiéramos, -ésemos
    placierais, -eseis
    Futuro:
    placiere
    placieres
    placiere, pluguiere
    placiéremos
    placiereis
    placieren, pluguieren
    IMPERATIVO
    Presente:
    place
    plazca
    plazcamos
    placed
    plazcan